Tuesday, February 10, 2009

शोध

चारोळ्या लिहीत असताना
यमक मी शोधत होतो
कवितेच्या वाटेवरती
सखे मी मलाच शोधत होतो

आयुष्याच्या रस्त्यावरून जाताना
स्वप्नाच्या पाउल वाटा शोधत होतो
मृगजलाच्या स्वप्नांमध्ये
मी मलाच शोधत होतो

जगाच्या या पसार्या मध्ये
अस्तित्वाचा ठाव घेत होतो
कृष्ण-धवल मतांच्या लोकांमध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

खूप लांबवर पळत असताना
क्षितीजाला मी शोधत होतो
क्षितीजा पलीकडच्या जागा मध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

आपल्या लोकांमध्ये असताना ही
आप्त् जन मी शोधत होतो
त्यांच्या निरागस चेहर्यांमध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

चुक बरोबरच्या हिशोबात
सारखाच मी चुकत होतो
या शोधाचा अंत जाणून ही
सखे मी मलाच शोधत होतो

कधी वाटते या आयुष्या मध्ये
मी बरीच पाप केली होती
पाप-पुण्याच्या गणितात
पुण्याचा हातचा शोधत होतो
पुण्याच्या या स्नाचा मध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

<शब्द-सखा>

मला वाटतं ...

मला वाटतं ...

मला वाटतं ...
अंधारलेल्या वाटेवरून
चालताना ..
दीवा होउन ..
तू यावं...
गुदामरालेल्या जीवाला
जगावताना
श्वास होउन तू यावं ..
ध्येय नसलेलं
आयुष्य जगताना
आशा होउन
तू यावं
भरकटलेलं मन
सावरताना
दिशा होउन
तू यावं
तुझ्या विना
जगताना सखे
मरण होउन
तू यावं


नसता तू जवळ
अश्रू बनून याव
विरहातल्या मला
चिंब भिजवाव

होऊन झुळुक वार्याची
स्पर्शून मला जाव
मंद तुझा सुगंध
श्वासात मिसळाव

उशाशी होऊन निशा
मला हलकेच निजवाव
येऊन स्वप्नात माझ्या
मला घट्ट जवळ घ्याव

स्नेहा ( देवराई )

जेव्हा होईल
सकाळ,
किरण होऊन
तू यावं
जेव्हा होईल
रात्र ,
चांदणे होऊन
तू यावं ,

रुसलो
कधी मी
तर हसू होऊन
तू यावं
उदास मी
असताना
नवीन बहर होऊन
तू यावं,
वाट जरी असली
या जीवनाची खडतर
रस्ता बनून
तू यावं ,
माझ्या या दुखी
जीवनात
सुख बनून
तू यावं......

ჱܓ शब्द सखा ●๋•