पहावे एकदा प्रेम करून...

पहावे एकदा प्रेम करून
कुणासाठी तरी वेडे होवून
मग त्या ढगात चेहरा तिचा दिसतो
आपण पक्षी होवून उडतच राहतो

पहावे एकदा प्रेम करून
जाव कोणाच्या तरी आठवनित व्याकुळ होवून
अन घालावा बांध नयनातल्या अश्रुंना
फ़क्त तिच्या खांद्यावर डोके ठेवून

पहावे एकदा प्रेम करून
आपले ह्रदय टाकावे देवून
करताना प्रेम समोरच्यावर
आपणच जावे त्याच्या रंगात रंगून

पहावे एकदा प्रेम करून
टाकावा दुसरयावर जिव ओवाळून
स्वतासाठी जगण्या ऐवजी
तिच्यासाठी तिचे जीवन होवून......

शब्द - सखा ( राकेश )

शोध

शोध

चारोळ्या लिहीत असताना
यमक मी शोधत होतो
कवितेच्या वाटेवरती
सखे मी मलाच शोधत होतो

आयुष्याच्या रस्त्यावरून जाताना
स्वप्नाच्या पाउल वाटा शोधत होतो
मृगजलाच्या स्वप्नांमध्ये
मी मलाच शोधत होतो

जगाच्या या पसार्या मध्ये
अस्तित्वाचा ठाव घेत होतो
कृष्ण-धवल मतांच्या लोकांमध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

खूप लांबवर पळत असताना
क्षितीजाला मी शोधत होतो
क्षितीजा पलीकडच्या जागा मध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

आपल्या लोकांमध्ये असताना ही
आप्त् जन मी शोधत होतो
त्यांच्या निरागस चेहर्यांमध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

चुक बरोबरच्या हिशोबात
सारखाच मी चुकत होतो
या शोधाचा अंत जाणून ही
सखे मी मलाच शोधत होतो

कधी वाटते या आयुष्या मध्ये
मी बरीच पाप केली होती
पाप-पुण्याच्या गणितात
पुण्याचा हातचा शोधत होतो
पुण्याच्या या स्नाचा मध्ये
सखे मी मलाच शोधत होतो

<शब्द-सखा>

मला वाटतं ...

मला वाटतं ...

मला वाटतं ...
अंधारलेल्या वाटेवरून
चालताना ..
दीवा होउन ..
तू यावं...
गुदामरालेल्या जीवाला
जगावताना
श्वास होउन तू यावं ..
ध्येय नसलेलं
आयुष्य जगताना
आशा होउन
तू यावं
भरकटलेलं मन
सावरताना
दिशा होउन
तू यावं
तुझ्या विना
जगताना सखे
मरण होउन
तू यावं


नसता तू जवळ
अश्रू बनून याव
विरहातल्या मला
चिंब भिजवाव

होऊन झुळुक वार्याची
स्पर्शून मला जाव
मंद तुझा सुगंध
श्वासात मिसळाव

उशाशी होऊन निशा
मला हलकेच निजवाव
येऊन स्वप्नात माझ्या
मला घट्ट जवळ घ्याव

स्नेहा ( देवराई )

जेव्हा होईल
सकाळ,
किरण होऊन
तू यावं
जेव्हा होईल
रात्र ,
चांदणे होऊन
तू यावं ,

रुसलो
कधी मी
तर हसू होऊन
तू यावं
उदास मी
असताना
नवीन बहर होऊन
तू यावं,
वाट जरी असली
या जीवनाची खडतर
रस्ता बनून
तू यावं ,
माझ्या या दुखी
जीवनात
सुख बनून
तू यावं......

ჱܓ शब्द सखा ●๋•

निरोप

सखे माझे मन दाटून आले
तुला निरोप देताना
तुझ्या माझ्या त्या गोड आठवणी जपतना
तुझा तो गोड अन लजरा चेहरा आठवताना
मन माझं वेडे झाले
तुझ्या आठवणिं मध्ये जगताना
तुझ्या वेड्या भवनान्मध्ये रमताणा
भाव प्रेमाचा अखंड चेहर्याहुनी तुझ्या
ओसंडून वाहत होता
अश्रूंच्या गारटेत मला तो लोटत होता
पण.....
सखे हे अश्रू दुखाचे नाही
यात आहे तुझ्या भवितव्याचे सुख
तरीही एक वेडी आशा आहे
तुझ्या परत येण्याची...
सांग ना सखे अजुन किती दिवस
मी तुझी वाट पाहायची...

<शब्द-सखा>

तू...

शब्द माझे शब्द तुझे
माझ्या शब्दाहुनी सखे गोड तू...
प्रीत माझी प्रीत तुझी...
माझ्या प्रीतिहुनी सखे जवळ तू...

हास्य माझे हास्य तुझे
हास्याहुनी सखे निखळ तू...
करतेस सखे तू शृंगार किती??
त्याहूनी सखे उजळ तू....


सूर तुझा ताल माझा
त्याहूनी सखे मधुर तू..
ओठ तुझे गुलाबकळी..
त्याहूनी सखे नितळ तू...

रात्र माझी दिवस तुझा
त्याहूनी सखे प्रखर तू..
चित्र तुझे हृदया मध्ये
त्याहूनी सखे सजीव तू

का उभी सखे अशी अबोल पने
शब्दाना वाट दे तू,,
जीव मला होईन ग जड..
लाजू नको सखे घोर तू...

तूच माझी मीच तुझा
हे वचन मला देशील का तू..??
या जुलमी जगाशी लढेल मी
सखे साथ मला देशील का तू??

<शब्द-सखा>

जगण्यासाठी झगडायलाच हवं

रडवणं असतं अगदी सोपं
बघा जरा कुणाला हसऊन
टाके घालायला वेळ लागतो
सहज टाकता येतं उसऊन

निर्धार पाळायला निश्चय हवा
कारण नाही लागत मोडायला
क्षणार्धातच रेघ मारता येते
वेळ लागतो ती नीट खोडायला

नाकारणं एक पळवाट असते
सामोरं जाउनच होतो स्विकार
कर्तव्यासाठी लागतोच त्याग
हक्क करतात नुसती तक्रार

एकदा पाडुन फोडलेले कप
कधिच सांधता येत नाहीत
एकदा दुरावलेली मने मग
पहील्यासारखी होत नाहीत

हार मानली की सारंच संपलं
जिंकण्यासाठी लढायलाच हवं
मरण तर काय क्षणाचा खेळ
जगण्यासाठी झगडायलाच हवं